باسمه تعالی
عرفا در مورد روان انسان گاهی "نفس"تعبیر می کنند و گاهی "قلب"و گاهی "روح"و گاهی "سر".تا وقتی که روان انسان اسیر ومحکوم شهوات است "نفس"نامیده می شود. آن گاه که محل معارف الهی قرار می گیرد"قلب"نامیده می شود،آنگاه که محبت الهی در او طلوع می کند "روح خوانده می شود و ان گاه که به مرحله شهود می رسد "سر" نامیده می شود.
البته عرفا به مرتبه بالاتری از "سر" نیز قائل اندکه آن هارا"خفی"و"اخفی" می نامند.
"آشنایی با علوم اسلامی - بخش عرفان" به نقل از صفحه آخر یکی از کتب درسی دوره متوسطه